Loslaten om plaats te maken

Ze had een concrete situatie die ze inbracht bij de boost-opstellingen-dag voor zzp-ers. Ze wil de prijs voor bepaalde diensten die ze levert met meer dan 30% verhogen. Maar ze durft niet goed. Eigenlijk vraagt ze om lef. Durf. Moed.

Was het maar zo eenvoudig.

Er zitten namelijk nog wat laagjes die tevreden knorren en af en toe roepen dat er ‘absoluut niets veranderd hoeft te worden hoor!’ Lekker veilig, zo’n beschermlaagjesgroep die grotendeels bestaat uit de alles-bij–het-oude-laten nostalgie. Dan kan ‘ons’ niets gebeuren.

Ze voelt dat de tijd rijp is. Aan alle kanten knaagt die inmiddels te lage prijs die ze nog steeds vraagt. Ze is er uit gegroeid: ervaring en (bij)scholing moeten evenredig stijgen met haar prijs, logisch gezien. En nogal wiedes dat ze overvol zit en zich te pletter werkt. Met een te lage prijs en een uitstekende kwaliteit krijg je de tent makkelijk vol. Tot wachtlijsten aan toe.

Nu klopt het niet meer. We gaan aan de slag. Loslaten om plaats te maken.

De angsten komen stuk voor stuk aanbellen. Vooraan staat de innerlijke criticus die zich afvraagt waar ze het lef vandaan haalt om ‘zomaar’ haar prijs omhoog te gooien. “Wat een arrogantie! En wie verzint nu zo’n hoog-van-de-toren-blaas-actie? Wie denk jij in hemelsnaam wel niet wie je bent? Je bent nog steeds dat afhankelijke, kleine meisje dat anderen eerst voor laat gaan. Want dat hebben we je zo geleerd. Ga nu maar weer normaal doen, met je gekkigheid.”

De aardig-gevonden-willen-worden-knop krijgt het ineens ook Spaans benauwd, die zet de hakken angstig in het zand. ‘Want die lieve klanten dan, die niet meer kunnen komen nu de prijs omhoog gaat? Je gaat ze zo teleurstellen. Dat wil je hun toch niet aan doen? Jij laat hen toch voor jouw eigen tijd en inkomen gaan?’

Ik ben het niet waard.

Ik mag er niet zijn.

Er is een kans dat de klant zegt: ‘Dan kom ik niet meer, dat wordt me te duur.’ Dan past deze klant niet meer bij haar. Dit is groei. Ze past niet meer in het perfecte plaatje van deze klant. Ze heeft haar misschien wel teleurgesteld zelfs.

Maar ze past nu wél in het beeld van haar nieuwe klant, die graag van haar diensten gebruik maakt, met de verhoogde prijs. Deze nieuwe klant ziet haar en haar waarde en betaalt daar het bijpassende bedrag voor. Logisch.

Ze beseft dit en ze voelt in haar hele lijf dat ze nu moet doorzetten. Het loslaten vergt moed. Want voelen en doen zijn nogal verschillend. Haar grootste angst is natuurlijk dat ze klanten verliest, dus inkomen. En daar liggen de handboeien die vele ondernemers de das omdoen.

De opstelling

We gaan aan de slag. Aan het eind staat ze oog in oog met een representant die haar klant voorstelt en waaraan ze vertelt dat haar prijs de volgende keer zoveel euro is. Haar klant/representant aarzelt en zegt dat het niet echt geloofwaardig over komt. Zij voelt dit ook, ze vindt het doodeng om te zeggen en dat voelt haar klant feilloos aan. Elke twijfel zal een klant gebruiken om haar terug te krijgen in wie zij was. Ook de klant wil alles bij het oude vertrouwde houden.

Ik vraag haar wat ze nodig heeft. ‘Kracht om dit te durven zeggen,’ is haar antwoord. We leggen een anker neer, als kracht. Ze haalt diep adem, ze is gegrond omdat ze stevig ondersteund wordt door twee andere representanten die haar bedrijf, haar ervaring voorstellen. Als een pilaar van rust en liefde vertelt ze de klant haar nieuwe prijs. Die vindt het totaal vanzelfsprekend en verheugt zich op de volgende afspraak.

Haar verbale en non-verbale uitstraling was congruent. Er was verbinding. Dat voelt een klant in alle toonaarden. Daar kun je niets tegenin brengen.

Dan vertelt haar ‘klant’ nog iets essentieels. ‘Besef je wel dat ik voor JOU kom? En dat ik die prijsverhoging er natuurlijk voor over heb? JIJ hebt die expertise die ik zoek, JIJ bent de persoon waar ik me aan durf over te geven, niet iemand anders hoor!’ Tranen.

Ze is waardevol.

Ze mag er zijn.

De volgende dag kreeg ik een app van haar. Ze heeft al haar klanten van deze dag geconfronteerd met de nieuwe prijs. Die vonden het -bijna vanzelfsprekend- prima. Een klant zei zelfs: ‘Gelijk heb je.’ Steek die maar in je pocket.  Ze vertelde dat ze zich omringd had met haar (eigen)waarde die ze de hele ochtend voor ogen hield. Het anker kracht. Dat hielp haar deze stap te zetten.

Een voorbeeld van hoe een opstelling kan werken. Soms duurt het even, want door het werken met de onderstroom vallen kwartjes vaak veel later. En soms is de wens de volgende dag al gemanifesteerd.

Op 23 mei en 20 juni komt er weer een opstellingen-dag. Niet alleen voor ondernemers, maar voor iedereen die op een keuze-kruispunt staat in het werk. Op 23 mei zijn er nog 3 plekken vrij. Voor meer info:

https://bit.ly/2GiJqGZ

PS: Met volledige instemming mocht ik deze casus publiceren.