2e deel ‘De succesvolle vakvrouw. Aan de buitenkant.’

Het eerste deel lees je hier: https://dealchemievanhetondernemen.nl/index.php/2019/03/26/de-succesvolle-vakvrouw-aan-de-buitenkant/

De helikopterview

Om verder te kunnen, fileren we de to-do-bult. We plukken elke taak uit de kluwen en leggen hem op een blanco blad. Tot alle draden op zijn en gepositioneerd. Los van elkaar, maar zo samen te voegen. De overlap is het verbindende hart van haar bedrijven. De een kan niet zonder de ander, teveel van het een gaat ten koste van het andere.

Dit is enkel nog het beeld, het praktische. Dit overzicht geeft al rust. Nu gaan we scheiden, verdelen en de overtolligheid liefdevol van de hand doen, voor de focus. Want dat wat eerder waardevol leek en een goed idee, werkt nu niet meer voor haar: lang leve persoonlijke ontwikkeling. De kern blijft over om vanuit haar nieuwe ik te beginnen. Dit is alchemie, trouwens.

Waarom overnieuw? Omdat de energie totaal anders is nu. De mindset is een feit. De ideeën zijn gaandeweg veranderd nu het kaf van het koren is gescheiden. De inzichten zorgen voor nieuwe input die zo veel beter passen bij wie zij nu is.

Doordat mijn klant zo dapper haar veilige patroon heeft doorbroken, ziet zij ineens wie ze is, wat ze kan en vooral wat zij (en niet een ander) wil. Nog steeds doodeng natuurlijk. Die jarenlange criticus-stem is er niet binnen een week uit. Maar haar bewustwording en ijzersterke wil om het jarenlange overtuigingspatroon te doorbreken is sterker dan het vertrouwde. Wat niet eens meer zo vertrouwd aanvoelt nu die nieuw geboren energie plaats inneemt.

Zij ziet in waar ze vandaan komt en daardoor weet ze nu -sterker dan ooit- waar ze naartoe wil. Dat beeld houdt ze vlijmscherp voor ogen en niemand brengt haar daar nog van af, is haar nieuwe overtuiging.

Een van de belangrijkste stappen in dit proces is doodeenvoudig: doen. Dus: plannen in de agenda en niet daar van afwijken. Wees streng voor jezelf. Ten tweede: ervoor zorgen dat je niet terug valt in oude patronen. Want die liggen -vooral de eerste tijd- enorm op de loer. Wanneer de aandacht verslapt, wanneer het even moeilijk wordt met beslissingen nemen, wanneer mensen om je heen jou niet meer zo aardig beginnen te vinden omdat je grenzen stelt. Een partner die alles bij het oude wil laten. Dodelijk.

Jij en alleen jij bent verantwoordelijk voor je eigen leven. 

Dit is de kwetsbare periode waarin ze moet doorzetten. De overgang van vertrouwd naar onzeker. Wanneer je halverwege het uittrekken van je oude jas bent zeg maar, maar hij voelt nog zo behaaglijk. Wees dan alert. Want bij het minste of geringste hoef je alleen maar je armen terug te steken in die warme mouwen en je hebt je oude (dek)mantel weer aan. Ter vreugd van de mensen om je heen: zij vinden je weer lief. Hier geldt: sterk in je schoenen staan. Houd je hogere doel immer voor ogen.

Even weer naar het begin.

De kluwen is ontward. Dan volgt het vragenvuur. Iemand die spiegelt. Precies de juiste vragen stelt. De pijnpunten blootlegt. Haar blinde vlek zichtbaar maakt. En ja, loslaten doet pijn want gehechtheid is zoet. En kleeft.

Ik gebruik de natuurelementen voor haar proces. Omdat dit precies bij haar past. Bij de balans die gevonden moet worden. En wie is er het sterkst in het balans brengen? De natuur. De antwoorden vind je om je heen, soms in het bijna onzichtbare. In het toeval. Soms zo voor het oprapen. Durf ook te kijken achter de ratio, de verklaringen en de wetenschap.

Ik schuif, pas en meet. Langzaam komt er een beeld tevoorschijn. Het zijn haar bedrijven. Zij is enthousiast. Het stimuleert haar en ze stuitert van de energie. Hier gaan we mee aan de slag. Wijken we af, dan gaan we terug naar deze schatkist waar het goud geduldig wacht tot het opgetild wordt. Het is van haar.

Door groei komen de scheuren, de jas wordt te krap. Wees dat gewoon voor en sodemieter het overbodige gedoe met een oerschreeuw de gracht in. Of verbrand het ritueel: dat eerdere plan, dat idee wat afleidt van waar het werkelijk om gaat. De oude jij ontpopt. De vlinder ontwaakt.

Nu is het moment.

We gaan aan de slag met datgene wat net even buiten haar bereik ligt, maar waar zij al van geproefd heeft. Zij weet dat ze er kan komen en ze wil dolgraag. Ze proeft het nectar en laaft zich aan het licht dat steeds helderder wordt. Reikhalzend probeert ze de onveiligheid, de onzekerheid. Om -logischerwijs- af en toe terug te ploffen in het pluizige comfort. Vanwaar zij met alle gemak en flair weer dirigeert en het hoogste lied zingt.

Wanneer dit dreigt, is zij nu voorbereid en weet ze dat ze terug naar haar eigen kern moet. De stilte opzoeken. Het geraas uit. Even in gesprek met haarzelf, haar criticus of met mij. Haar keus. Haar spiegel is op dat moment van levensbelang. Volledig eerlijk naar zichzelf te durven kijken is cruciaal.

Middenin deze worstelperiode ziet zij nu al de prachtigste lichtpunten. Pijnlijke inzichten transformeren tot gloednieuwe patronen. Zoals Leonard Cohen dat in die grootse zin vertaalde: ‘There’s a crack in everything. That’s how the light gets in.’

———————————————————————————————–

In deel drie ontdekt mijn klant hoe het ruikt, voelt en klinkt boven het maaiveld. Zal zij zich daar thuis voelen? Smaakt het naar meer? Is zij bestand tegen de boven het maaiveld-reacties? Zij realiseert zich dat het proces onomkeerbaar is…

Neem eens een hele dag voor jezelf en je bedrijf. ‘Onmogelijk,’ is je eerste gedachte? Is het niet waardevol om eens uitgebreid de tijd te nemen en te kijken of je nog steeds de koers vaart die jouw droom vertegenwoordigt? Die jou straal-gelukkig doet opstaan en die jou de hele dag kneiterveel energie geeft?

In mijn boek ‘De alchemie van het ondernemen’ krijg je het hele proces stap voor stap van me aangereikt. Als jij durft, doet de alchemie het werk. Wil je het kopen, stuur me dan even een mail op marian@dealchemievanhetleven.nl.