Toeval or not toeval

alchemie van het ondernemen

 

Een van de onderdelen van het alchemistische ondernemen is het opzoeken van toeval. Door te experimenteren met toevalligheden zou het zo maar eens kunnen zijn dat net dát ene ingrediënt dat ontbreekt om jouw bedrijf een flinke boost te geven, ten tonele verschijnt. Vanuit een invalshoek die jij nooit zou verwachten. Puur toeval? Nee hoor, je koppelt oorzaak en gevolg met een creatieve blik aan elkaar en dat ontbrekende of verrijkende element popt zo op.

Het leuke van toeval zoeken is dat je van tevoren nooit weet wat de uitkomst is. Noem het bijgeloof, ik noem het een toegevoegd ritueel dat een enorme meerwaarde creëert voor mijn bedrijfsvoering. Bovendien is deze gebeurtenis alleen voor jou bestemd. Dus onderscheid je je, als je de uitkomst van dit toeval herkent en toepast in jouw bedrijf. Klinkt wazig? Welkom bij de taal der alchemisten. Direct lezen en snappen leidt niet tot doordringen. Twee keer moeten lezen voor het kwartje valt, wortelt.

Af en toe op zoek gaan naar toeval is onderdeel van het nieuwe ondernemen. Niet het hoofd, maar intuïtie. Geen plan, geen structuur, louter toekomstige openheid die je aangaat.

Laat alle verwachtingen los
Kan dat, toeval zoeken? Ja, toeval komt op je weg wanneer je je hele planning loslaat, je gps-coördinatie uitzet en je gewoon op pad gaat zonder doel. Bijvoorbeeld. Je moet wel even een knop omzetten. Zonder bestemming vertrekken vergt wat inprentingen loslaten. Patronen en structuren doorbreken. Laat ook je horloge lekker thuis, nu je er toch voor gaat.

Er gaat een extra wereld voor je open wanneer je het toeval op je af laat komen. Nieuwe inzichten, andere invalshoeken en vooral verwondermomenten. Omdat je van het geijkte pad afwijkt. Je hebt het lef gehad een andere routine te nemen. De automatische piloot wakker geschud.

Een tempel in de voortuin van een Vinexwijk
Mijn lief en ik fietsten gisteren Den Helder in, een totaal onbekende stad voor mij. Het was zo’n tropische dag en we zouden vanzelf wel ergens op het strand belanden, of niet. Langs keurig geharkte tuintjes bewoond door hele lavenfamilies reden we dwars door een jaren ’70 Vinex-wijk. Moeders achter de kinderwagen en vaders bezig met grasmaaien. Ineens doemde er, toen we tussen twee huizenblokken doorkeken, een reusachtige tempel op. We reden eerst door omdat we het niet geloofden. Toch hadden we het gezien. We stopten en reden terug. Het was echt: een reusachtig gebouw, geschilderd in de zoetste kleuren. Een soort Efteling attractie. Middenin een doodsaaie, grijze rijtjeshuizenwijk.

Ik moest en zou er heen en fietste er op af. We zagen dat het een hindoestaanse tempel was, maar onbereikbaar vanaf deze kant. Een enorme sloot beschermde het gebouw. We reden een kilometer om en kwamen bij de voorzijde uit waar we werden verwelkomd door hysterisch geschilderde bloemen en kakelbont-gekleurde mythische figuren.

Toewijding en ontzag
De voordeur stond wijd open en bescheiden gezang van binnen lokte. Er was een Hindoestaans ritueel gaande, werd ons verteld. Met zachte dwang werden we naar binnen geduwd. ‘Toe maar, ga maar kijken, wees meer dan welkom, wilt u misschien een stoel?’ vroeg een van de heren. Zo vriendelijk, zo open, zo welkom. Op blote voeten nam ik in boeddha-zit plaats op de grond achterin om het ritueel niet te verstoren. We werden warm toegeknikt. Ik stapte letterlijk over de drempel van een andere wereld. Ik werd die andere wereld.

Twee heren –waarvan één hogepriester- met ontbloot bovenlijf en gewikkeld in gewaden, voerden rituelen uit om verschillende goden te eren. Druk in de weer met wierook, kaarsen en het prevelen van gebeden. Achterin altaren met verschillende goden die stuk voor stuk plechtig werden vereerd door de tempelbezoekers. Prachtig toegewijd en vol ontzag voor het leven dat hen gegeven is.

Vele gezichten
Ik raakte in de ban van het overdadige interieur met al haar goud, beschilderingen en vele altaren. Zo lijkt de mens volkomen nietig en de bescheidenheid van deze groep mensen werd sterk uitvergroot. Zo’n moment maakt nederig en dwingt tot reflectie. Het warme welkom en de omarming van de tempel geven de karaktereigenschappen van het Hindoeïsme weer: er is geen heilig boek, geen stichter, alleen de verering van vele goden, vandaar de beelden die vaak meerdere gezichten tonen. Hindoeïsme is een manier van leven, geen godsdienst. Bidden of een tempel bezoeken doe je alleen als je dit zelf wilt, niets is verplicht. Iedereen is welkom, ongeacht cultuur, kleur of geloof.

Golven van geluk gingen door mij heen bij vertrek. Een dierbare herinnering rijker. Nooit had ik dit moment meegemaakt als wij niet zomaar de fiets hadden gepakt en het onbekende in waren gereden. Nooit had ik deze verwelkoming meegemaakt als ik door was gereden en niet had gestopt bij de tempel. We werden liefdevol ontvangen, alsof we één van hen waren. De beloning van het toeval.

De boodschap van dit toeval voor mij en mijn bedrijf? Probeer niet te oordelen, plaats mensen niet in hokjes en open je armen voor iedereen die anders is of denkt. Van hen kun je heel veel leren; zij brengen de cadeautjes van het leven mee. Verdiep je eens in een klant die een bepaald geloof hanteert. Stel vragen, jouw klant voelt zich gekend en mag zichzelf zijn bij jou. Zie de meerwaarde. Wees toegewijd. Heb ontzag voor het leven.

Toeval bestaat niet? Tuurlijk.

Geef een reactie